I whispered, 'I am too young,'
And then, 'I am old enough';
Wherefore I threw a penny
To find out if I might love.
'Go and love, go and love, young man,
If the lady be young and fair.'
Ah, penny, brown penny, brown penny,
I am looped in the loops of her hair.
O love is the crooked thing, There is nobody wise enough
To find out all that is in it,
For he would be thinking of love,
Till the stars had run away
And the shadows eaten the moon,
Ah, penny, brown penny, brown penny,
One cannot begin too soon.
("Brown Penny" by William Butler Yeats, 1865-1939, Irish poet,
dramatist and prose writer)
Yeats จึงอาศัยการโยนเหรียญเพนนีเพื่อช่วยตัดสินใจว่า ... "ฉันพร้อมที่จะมีความรักหรือไม่ ... To find out if I might love" ... คำตอบที่ได้รับก็คือ ... "จงให้ความรักเติมเต็มหัวใจ ... Go and love, go and love" ... จงพร้อมที่จะรักหากคนคนนั้นมีคุณค่าพอ ... ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไร ... จงอย่าพยายามเข้าใจความรักให้ถ่องแท้ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว เราอาจจะเสียเวลาทั้งชีวิตเพื่อแสวงหาคำตอบ ... จน ... "ดวงดาวบนท้องฟ้าดับสลาย ... stars had run away ... และดวงจันทร์ถูกกลืนหาย ... and the shadows eaten the moon ..."
