มีคนเคยบอกฉันว่า ... ความรักเหมือนคนคนหนึ่งที่กำลังรอรถเมล์ ... อือม์ ...

รถเมล์คันแรกผ่านมาและหยุดรับ ... คนคนหนึ่งมองรถเมล์และคิดในใจว่า ... “อี๋ ... ผู้โดยสารเยอะแยะเลย ... ฉันคงหาที่นั่งไม่ได้หรอก ... เดี๋ยวรอคันต่อไปดีกว่า” ... และแล้ว ... คนคนหนึ่งก็ปล่อยให้รถเมล์คันแรกผ่านไป ...

อีกไม่นานนัก รถเมล์คันที่สองก็เข้ามาจอดป้าย ... คนคนหนึ่งมองสภาพของรถเมล์แล้วบอกกับตัวเองว่า ... “อี๋ ... รถเมล์คันนี้เก่าจัง … ต้องนั่งไม่สบายแน่เลย!" ... แล้วก็ตัดสินใจรอรถเมล์คันต่อไป ...

หลังจากนั้นอีกสักครู่ ... รถเมล์คันที่สามก็ผ่านมา … รถเมล์คันนั้นยังมีที่ว่างให้นั่ง แถมสภาพก็ไม่ได้ทรุดโทรมอะไร ... แต่คนคนหนึ่งก็ยังรำพึงกับตัวเองอีกว่า ... “อี๋ ... ไม่ติดแอร์นี่ ... อากาศร้อนอบอ้าวยังงี้ เราจะทนได้ยังไงกัน ... เดี๋ยวรอคันต่อไปดีกว่า" ... . แล้วก็ตัดสินใจรอรถเมล์คันต่อไปอีก ...

ถึงตอนนี้ ... ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม ... คนคนหนึ่งเริ่มรู้สึกหวาดระแวง และรำพึงกับตัวเองว่า ... “อื๋อ ... จะมืดแล้ว ...” ... และแล้ว ... รถเมล์คันต่อไปก็เข้ามาจอดป้าย ... คนคนหนึ่งไม่ได้มองสภาพของรถเมล์ว่าเก่า หรือแน่น หรือติดแอร์หรือไม่ ... ไม่ได้คำนึงถึงเรื่องอื่นใดนอกจากความมืด ... แล้วก็กระโดดขึ้นรถเมล์คันนั้นซึ่งคิดว่าเป็นคันสุดท้าย ... รถเมล์ขับไป ... ขับไป ... จนในที่สุด คนคนหนึ่งก็รู้ว่าตนนั้นได้ขึ้นรถเมล์ผิดคันเสียแล้ว ... แต่ก็ลงไม่ได้!

การเสียเวลารอคอยสิ่งที่เราต้องการนั้นไม่ผิดหรอก ... แต่หากความรักเหมือนการรอรถเมล์คันที่คุณคิดว่าถูกใจคุณ ... ติ๊ต่างก็แล้วกันว่า คุณเฉพาะเจาะจงว่าจะต้องเป็นรถเมล์ติดแอร์ฯเย็นๆ สภาพต้องใหม่เอี่ยม รูปทรงต้องน่ามอง ไม่เช่นนั้นก็จะไม่ขึ้น ... คุณจะรู้ได้อย่างไรว่า รถเมล์คันดังกล่าวจะไม่เสียกลางทาง หรือแอร์จะไม่เย็นไปสำหรับคุณ?

การเสาะแสวงหาสิ่งที่เราต้องการนั้นไม่ผิดหรอก … การรอคอยคนพิเศษคนเดียวคนนั้นก็ไม่ผิด ... แต่การที่คุณจะให้โอกาสคนอื่นที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคุณก็ไม่ได้เสียหายอะไร เพราะหากคุณพบว่า “รถเมล์คันนั้น” ไม่ใช่สำหรับคุณ ... คุณก็ยังสามารถกดกระดิ่งและลงจากรถได้ ...

มิใช่หรือ?

 

 

(รูปภาพ: คุณพลอย, banmooob.com)