บางครั้ง เรากำลังคิดถึงใครสักคนหนึ่ง คนคนนั้นก็โทรฯมาหา เขียนมาหา แม้แต่ส่งของมาให้ด้วยความคิดถึง หรือบางทีก็พบกันโดยบังเอิญ ทั้งๆที่เราเคยคิดว่า ชาตินี้คงไม่มีวันได้เจอกันอีกแล้ว บางครั้ง คนคนนั้นก็เป็นคนที่เราเคยมีความรู้สึกพิเศษด้วย แต่พอมาพบกันอีกครั้งโดยบังเอิญ เรากลับไม่รู้สึกอะไรมากไปกว่าว่า คนคนนั้นเป็นคนที่เราเคยรู้จัก ความค้างคาใจต่างๆจึงหายวับไปกับตา ...
บางครั้ง เราตื่นนอนตอนเช้าพร้อมกับความรู้สึกที่ว่า วันนี้เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง แต่แล้วเรากลับพบว่า วันวันนั้นเติมเต็มไปด้วย serendipity หรือที่นุ้ยเคยให้นิยามเป็นภาษาไทยว่า
ความพิเศษบังเอิญ... จนบางครั้ง ทำให้คิดว่า ความบังเอิญนั้นเกิดขึ้นจากความตั้งใจของมนุษย์ หรือสิ่งที่เราอยากให้เกิด และความบังเอิญนั้นก็สามารถเปลี่ยนชีวิตของเรา หรือมุมมองของเราใหม่ทั้งชีวิต ...
มีชายหนุ่มคนหนึ่งตามจีบเพื่อนคนหนึ่งอยู่นาน แต่เพื่อนก็ไม่เคยสนใจ จนกระทั่งเรียนจบกลับมาเมืองไทย แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็เกิดความบังเอิญ รถของชายหนุ่มคนนั้นชนท้ายรถของเพื่อน คนรถกลับไปเล่าให้ชายหนุ่มฟังว่า วันนี้รถบังเอิญเกิดอุบัติเหตุ แต่โชคดีที่เจ้าของรถเป็นสาวสวย พูดจาดีมาก ชายหนุ่มก็เลยตามมาขอบคุณ จึงพบว่า สาวสวยเจ้าของรถคันนั้นคือคนที่ตนตามจีบอยู่นาน และในที่สุด หญิงสาวกับชายหนุ่มคู่นั้นก็ได้แต่งงานกัน ...
สำหรับเหตุการณ์นี้ ... เราควรจะเรียกว่าเป็น ความพิเศษบังเอิญ หรือ ความบังเอิญ?
ในความรู้สึกส่วนตัว การที่คนเราจะเกิดมาแล้วได้เจอกับคนนั้นคนนี้จนกลายเป็นความรัก หรือมิตรภาพที่ไร้พรมแดนและยืนยาวนั้น ... ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ...
หากเราเชื่อว่า ความบังเอิญนั้นเกิดขึ้นจากความตั้งใจของมนุษย์ เราคงต้องเตือนใจตัวเองเสมอๆว่า เราควรคิดดี พูดดี (การพูดดีนั้นไม่ได้หมายถึงความปากหวาน หรือการเสแสร้ง) จนกลายเป็นนิสัย แต่การคิดดี พูดดี นั้นยังไม่เพียงพอ เราควรทำดีด้วย ความดีจะได้เจริญงอกงาม เหมือนต้นไม้ที่ต้องการการรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยและแสงแดดที่กำลังพอดี ต้นไม้จะได้เจริญเติบโต และให้ความชื่นใจแก่เจ้าของ ...
ชีวิตอาจจะไม่ได้นำพาสิ่งที่เราวาดหวังไว้มาให้เสมอ แต่หากเราปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป เราก็มักจะพบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เวลานั้น เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ... นอกจากนั้น ทุกเรื่องที่เราพบเจอย่อมมีอะไรให้คิดให้ไตร่ตรองให้เรียนรู้ ... เสมอๆ ...
สิ่งดีๆมีอยู่แล้วในตัวเรา หามันให้พบและให้มันเจริญเติบโต ... ท่ามกลาง ความพิเศษบังเอิญ ในชีวิต ...
ขอพระอวยพรชาวบ้านหมูอบที่รัก และทุกท่านที่แวะมาเยี่ยม เป็นพิเศษเสมอๆนะคะ
บ้านหมูอบยังคงเชียร์ให้ประเทศไทยของเรา้สามารถผ่านพ้นวิกฤติิต่างๆ
ไปให้ได้้ด้วยดี ... ต่อไป ...
๒๔ กรกฏาคม ๒๕๕๓
